Yolculuk yapmak isterim bugün ,
Bir sandal olsun ,
Denize dalayım ;
Dalgalar sallasın beni ,
Götürsün bin bir gece masallarına .

Her gün bir masal oku bana ;
Hayranlıkla dinleyeyim , gözlerine dalarak .

Güzel hayaller biriktirmiştim ,
Onu da alalım,
Bakalım neler var …
Ne geçmiş, ne bugün, ne yarın -
Görmesin onları ,
Sır kalsın aramızda .

Melez günleri
Elekten geçirmiştim ,
Kalbur yolların taşlarında bu günler için .

Deniz sallarken beni ,
Yumdum gözlerimi ;
Rüzgâr saçlarımı okşuyor ,
Dalgaların serzenişi kulağıma üflüyor ,
Dertten münezzeh oldum .

Ve bir an ;
Sen , beyaz atlı bir gölge ,
Ben, ışığa tutunan prenses gibi .

Huzûr-i aşkıma olta atıyordum ,
Seni düşünürken;
Seni odaklanırken;
İnce sabırlı ,gizemli ,
Biraz da hadsiz gibiydim ,
İlmek ilmek süsledim ikimizi

Doğa kıskandı ,
Matem rengi çöktü seyah geceme .

Yüreğinde akrep taşıyan
bir zaman vardı hani ,
Zehri çoğalan ,
Sokuldukça beynime ,
Ellerine tutunurdum ,
gitme diye hani .

Hava karardı ,
Bulutlar güneşi kapadı ,
Gök ağlamaya başladı .
Partisoma sarıldım
Yağmur dudağıma değdi
Hâfızamda unuttuğum bir şarkı:

“Sen ağlama, dayanamam” diye
Mırıldandım,

Seni ararken yine

Gözlerim kayboldu gecenin derinliğinde
Yıldızlar kulağıma fısıldadı ,
Diyagram ile teselli sundu ,
Aşkı yüklüyordu bendime ,
Bir ömre yetecek kadar .

Umûdım tökeze giderken ;

Ve o geldi , uzattı nâzik ellerini ,
Aldı beni atına ,
Götürdü;
Taj Mahal misâli saraylarına ,

O gün bugün ,
Hiçbir hüzün kapımı çalmadı derken ,
Gözlerimi açıverdim ;
Gerçek olma ihtimalini düşündüm ,

Var mıydı ?

Söyle, pâdişâhım söyle hânî nerede sarayımız, tahtımız bizim?





Ayşe Kavak