dalda yaprak sallanmıyor hiç bir şey allanmıyor, pullanmıyor ölü tabiat, biat ölü ama sen yansıyorsun hecelerime kelimelerime, cümlelerime sen yansıyorsun
ay karanlık, yıldızlar zindanlık güneş çıkmıyor bir anlık peri perişan duygular bitmiyor yürekteki yangınlar yaralar kabuk bağlamıyor ama sen yansıyorsun gecelerime çilelerime, dertlerime sen yansıyorsun
yağmurlar yağmıyor seller taşmıyor kurumuş çöller, topraklar kuşlar kanatlanmıyor artık kimse aldırış etmiyor ama sen yansıyorsun sözlerime sayısalıma, sözelime sen yansıyorsun
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiir: Duyguların dışa vurması... Şiir: Heyecanların çırpınışı. Şiir: Bizi kendi içimzden alıp başka diyarlara götüren, başka duyguyar tattırırken; bazan bir dağda Köroğlu,Dadaloğlu; bir Tekkede Yunus, Kaygusuz Abdal, Mevlânâ; eline sazını alarak Padişahlara, Şahlara, Vezirlere meydan okuyan bir keskin kılıç,: fakat:
" YİĞİDİ KILIÇ KESMEZ, BİR KÖTÜ SÖZ ÖLDÜRÜR!..." Diyerek boynunu kılıca uzatacak kadar büyük cesaret; Bazan yürekli bir cengaver, amansız sevgilerin ve aşkların tutkunu, karasevdalı korkusuzca, orduların karşısına çıkarak meydan okuyan serden geçti: "Ordu'nun dereleri, Aksa üstüme aksa. Vermem seni ellere, Ordu üstüme kalksa!.. diyen yürekli ses!..
Sizin şiirde: dalda yaprak sallanmıyor hiç bir şey allanmıyor, pullanmıyor ölü tabiat, biat ölü ama sen yansıyorsun hecelerime kelimelerime, cümlelerime sen yansıyorsun
(BİAT: Otoriteyi kabil etme, körü körüne itaat...) .... "Biat" ölmesi anlam olarak mümkün değil!... Yani cümlede bir anlatım bozukluğu hemen dikkat çekiyor. Bu anlam ve anlatım bozukluğu mısranın şu şekilde düzeltilmesiyle giderilmiş olacaktır: "ölü tabiat, biat ölü" Bozuk mısraın düzeltilmiş bir kaç önerilen örnekleri:
Ölü, tabiat ve herşey... Ölü, tabiat ve ölü gördüklerim... Ölü, her nereye baksam ölü!... Ölü, her neyi görsem, buğulu gözlerimde.... Ölü her nereye baksam, sel olmuş gözlerimle....
.... (PERİ: Farsça bir sözcük olup, genel anlamda çok güzel, masallara, hikâyelere, efsanelere konu olan doğa üstü güçlere sahip ve çoğu kez kanatlı çok çok güzel, zarif, hayal mahsülü bir varlık... Sizin Şiirinizde: PER PERİŞEN DUYGULAR... OLARAK DUYGUYU İFADE ETMESİ GEREKİRKEN MISRANIN ANLAMIKAYBOLMUŞ. ANLAMSIZLAŞMIŞ... YANLIŞ KULLANIM. MISRA İÇİNDE, ANLATIM BOZUKLUĞU (peri gibi perişan) manasına geliyor ki perinin peşanlığı söz konusu olamaz!... Kısaca bu şiirde bu anlamsızlıklar giderilirse biraz şiire benzeyecek!... Şiirin mısrası doğru anlamıyla şöyle olmalıydı: "peri perişan duygular" (PERİNİN PERİŞANLIĞI DEĞİL, ASLINDA ANLATILMAK İSTENEN "DUYGULARIN" PERİŞANLIĞIDIR!.. Bunun yeerine: "PER PERİŞAN DUYGULAR..." ifadesi kullanılarak mısradaki anlatım bozukluğu giderilmiş olacaktır!..
Selâm, saygı ve sevgilerimi iletiyor, hummalı çalışmalarınızın, duygu yoğunluğunuzun devamını, yeni şiirlerinizin, yeni atılımlara kaynak olmasını ve başarılarınızın bitimsiz olmasını diliyorum. Abdullah Çağrı ELGÜN
Derin bir özlem ve içsel yalnızlık çok güçlü hissettirilmiş. “Sen yansıyorsun” tekrarı şiire anlam ve duygu bütünlüğü katmış. Karanlığın içinde bile sevilen kişinin izini anlatan etkileyici bir şiir.kalemine sağlık
“Sen Yansıyorsun Gecelerime” şiiriniz, karanlık ve suskun bir dünyanın içinde tek ışık kaynağı olarak sevdiğinizin varlığını anlatıyor. “Ama sen yansıyorsun gecelerime” tekrarları, hem bir yakarış hem de kalpteki tek teselli olarak çok güçlü bir etki bırakıyor.
Kısacası: - Doğa susmuş, hayat durmuş ama sevdanız hâlâ kelimelere, gecelere, hecelere yansıyor. - Şiir, özlemle yanmayı ve sevgilinin yokluğunda bile varlığının kalpteki yankısını dile getiriyor.
Kaleminize sağlık, bu eser hem bir aşk ağıtı hem de bir umut ışığı gibi okunuyor.
Şiirin en şaşırtıcı ve modern dokunuşu son dizedeki "sayısalıma, sözelime sen yansıyorsun" ifadesi. Şair, aşkı sadece edebi bir alanla sınırlamıyor; onu mantığın, hesabın ve tüm düşünce sisteminin (sayısal ve sözel) merkezine yerleştiriyor. "Peri perişan duygular" ile "yürekteki yangınlar" arasındaki uyum, kaotik bir ruh halini yansıtırken; "yaraların kabuk bağlamaması" bu sızının her an taze kaldığını gösteriyor.
Şiir, etrafındaki her şeyin donup öldüğü, doğanın ve duyguların tamamen kuruduğu bir dünyada, tek bir varlığın her yere sızan yansımasını anlatıyor.
Şair, karanlık gecelerde, hareketsiz tabiatta, bitmeyen yangınlarda ve kurumuş çöllerde bile “sen”in hecelerine, kelimelerine, çilelerine ve sözlerine yansıdığını söylüyor.
Acı ve yokluk dolu bir dünyada, o kişi hâlâ tek canlılık ve anlam kaynağı olarak kalıyor. Oldukça hüzünlü ve güçlü bir özlem ifadesi.
dış dünyadaki tüm sessizliğe, durgunluğa ve imkansızlıklara rağmen; sevilen kişinin varlığının şairin iç dünyasında, düşüncelerinde ve eserlerinde her an canlı kalmaya devam etmesidir.kalemin daim olsun inşallah.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Cevap Yaz
