Aldýrma yýlan dilli karanlýða çocuk,
Gece dediðin hep sürmez ya…
Býrak o hançer yarasý sessizliði
Seslenecek kimse mi yok sana…

Taþ duvarlar soðuk ve nemli.
Üþüyen yalnýz sen deðilsin bu çaðda,
Nice yürekler dondu da susmadý
Nice gözler kapandý baþýnda hayatýn

Ben de verdim en güzel yanlarýmý,
Ýnancýmý, sabrýmý, çocukluðumu…
Bir sabah eksik uyandým dünyaya,
Sanki biri içimden söküp almýþtý
en güzel duygularýný yüreðimin

Kýrýldý içimde bir þeyler ansýzýn,
Ses etmeden, gürültüsüz…
Bir dal nasýl koparsa rüzgârda,
Öyle koparýp aldýlar köklerimi

Ama bilesin çocuk,
Her gecenin bir sabahý vardýr.
Ve her yýkýlýþýn altýnda
Yeniden ayaða kalkacak birileri

Dünya hoyrat, doðru…
Dünya zalim, evet…
Ama biz yine de
bir yerinden tutacaðýz hayatý,
Ýnadýna, direnç, inadýna haykýrýþ.

Eðer bir gün yorulursan,
Göðe bak,
ayný göðü paylaþýyoruz hâlâ,
Ben de buradayým bir yerlerde,
Ayný acýyla, ayný dua ve umutla.

Unutma çocuk,
Hiçbir karanlýk sonsuz deðil…
Ve biz,
Kýrýlýp ayrý düþmüþ olsakta
Tamamen yok olmuþ deðiliz…
Unutma gökyüzü bizim çocuk.

Yiðit Metin Sevindik