4
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
189
Okunma
bir zamanlar
ben de bir çocuktum
defterime çizdiğim evlerin
kapıları hep açıktı
bahçe küçücük
yollar kısacıktı
her yer
bir koşuda
varılacak kadar yakındı
ben o resmin içinde yaşıyordum
ve hiçbir kadın
yalnız değildi orada
şimdi
ikiye bölünmüş
koskoca bir şehir var içimde
bir tarafında eksilenler
bir tarafında eskiyenler
düne ait olmadan
var olabilmeyi
özlüyorum en çok
soruyorum
o resimde yaşayan çocuğa:
“yaşam nerede?”
parmağıyla işaret ediyor:
bir ağacı
bir yolu
bir evi
ve fısıldıyor:
“burada…
ama bakmayı unutmazsan…”
hulyaperest
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz