Uykusuz gecelerde adını sayıkladım
Sessizliğin içinde seni arandım
Bir yanım hâlâ sen kayıp diğer yanım
İçtiğin sözlerde kendimi buluyorum

Gözlerin içimde parlayan bir ışık
geçmiyor ki kalbimin içinde telaş,
Aşkın umman bir deniz, çıkamam içinden,
Ne kadar uzak ve derinde kalbimin içindesin

Gel artık, bir tanem bitsin bu hasret
Kalbim yoruldu, affet beni sevgilim sen affet
Sensiz geçen her gün biraz daha bitiriyor beni
Gel artık, duy sesimi sevdam kaybettim gözlerini

Bir zaman gülüşün günaydınım olurdu,
Şimdi bahtımdaki karanlıklar bitiriyor içimi
Kaybettim yalanlarla kurulan o kırık hayallerimi
Ellerimin arasından sessizce dağılıp gidiyorsun

Uykusuz o kara gecelerde adını içime gömdüm.
Uzaklara gitmek istedim,ama hep sana döndüm
Başladığım yere tekrar tekrar geri döndüm
Gözlerin…sönmeyen bir ateş yangın gibi
Ve ben hâlâ kor alev yanıp yanıp aşkının küllerinde yaşıyorum…