En keyifli hallerimdi,
Şu okullu yıllarımdı.
Şimdi nafile yanarım,
Baya çoktu hayallerim.
Bilmem sonra ne oldular,
İçimden mi kovuldular,
Boş köşeye yığıldılar,
Birer birer hep soldular
Benden erken yoruldular
Yeter düşünme diyenler
Suskunluğu yeğleyenler
Oku, düşün demediler
Aklımızla eğlendiler…

Ekskavatör ustası Babam
Küçük bakkal işletirdi
Yemek içmek diz boyu
Keyif sürerdi ahali
Veresiye dipsiz kuyu
Bizimkilerin de malum
Ölmüş nalın sökmek huyu
Zarar edince işleri
Veresiye gelir mi geri.
Bazı yüzsüz akrabalar
Olmuş etçil akbabalar
Ne vursak kardı demişler
Deveyi havuduyla yemişler

Babam işsiz kalmadı pek
Terzilik yaptı bilerek
Köyde işler az olsa da
Ara sıra iş bulsa da
Son sözünü söylemedi
Hiç kimseye yok demedi
Kimsesi söz dinlemedi
Zaten ben bilirim dedi
Çaresiz baba gülümsedi
Özgeden medet istedi
Acıyla acı dinledi
Baba sattı koyunları
Bilen bilir bu sonları
Değiştirmek zor insanları
Emircan’a sitemleri
Asla tükenmez kinleri
Kıskançlıktı nedenleri.
21.3.2026 Emir Şıktaş