Kendimi Özlüyorum
Özlüyorum kendimi,
Ne yapsam bilemiyorum…
Bir sessizlik çökmüş yüreğime,
Konuşsam da duyulmuyor.
Bazen uzak ülkelere gitmek isterim,
Kimsenin bilmediği bir yere…
Bazen çocukluğum gelir aklıma,
Koştuğum o eski günlere.
Gülüşüm bile yabancı şimdi,
Aynaya bakınca tanıyamıyorum…
Kaybolmuş gibi içimde bir ben,
En çok da onu arıyorum.
Özlüyorum işte kendimi,
En çok da eski halimi…
Belki bir gün bulurum yine,
Kaybettiğim o saf kalbimi.
Geceler uzun, düşünceler derin,
Bir yıldız kayar içimden sessizce…
Tutmak isterim o anı yeniden,
Ama zaman akıp gider gizlice.
Bir yanım hâlâ umutla bekler,
Bir gün her şey düzelir diye…
Belki de kendime giden yol,
Yine kendi içimden geçer diye.
Özlüyorum… evet, kabul ediyorum,
Kırıldım, sustum, değiştim biraz…
Ama hâlâ içimde bir yerde,
Eski ben fısıldıyor: “Vazgeçme, biraz sabret, biraz…”