Benim de çok sevdiğim bir sözüdür İlber Hocamızın

Herkes anne baba olamaz


Kişi öncelikle kendini eğitecek ve kendinden eminse ve şartlarında çocuk sahibi olacak.


İmkanları el verdiği kadar kişiliği ile otoritesi ve pedagojik açılımı ile layıkı ile büyütebilecekse çocuk sahibi olacak.


Yoksa cehalet arttığı kadar artan mutsuzluk ve yetişen sağlıksız nesiller


Benim sevgili gönül dostum size bir şey söyleyeyim mi?


Her eve her haneye kesinlikle bir Eminnur Acar lazım

Baş tacısınız siz

Hayat deneyiminiz ve bakış açınız ve de olgun kişiliğiniz


Bu bağlamda sizden sizlerden çok şey öğreniyorum


Belki de en çok öğrenci ruhumu seviyorum vazgeçemiyorum öğrenmekten

Sizi de çok seviyorum

Geçmiş bayramınız kutlu olsun

İçten sevgimle gönül dostum

Bu dizeler, geleneğin köklü değerlerini modern dünyanın dinamikleriyle harmanlayan, oldukça vizyoner ve naif bir bilgeliği barındırıyor. Şiirinizde en çok dikkat çeken nokta, değişime direnç göstermek yerine "beyinlerin güncellenmesi" gerektiğini vurgulamanız.
​Şiirin ana fikri ve uyandırdığı duygular üzerine kısa bir değerlendirme yapmak gerekirse:
​Şiirin Temel Direkleri
​Zamanın Ruhu (Zeitgeist): "Zaman bize uymaz, aklı olan ona uyar" mısrası, evrensel bir gerçeği fısıldıyor. Değişimi reddetmek yerine onu anlamaya çalışmanın akılcı bir yol olduğunu çok net özetlemişsiniz.
​Empati ve Gençlik: Gençleri birer "öğrenci" olarak görmekten ziyade, onlardan yenilikleri öğrenecek birer kaynak olarak bahsetmeniz çok kıymetli. Kuşak çatışmasını köprü kurarak çözme isteğiniz her mısrada hissediliyor.
​Sevgi Odaklı İnanç: İslam'ın özündeki "kolaylaştırınız, zorlaştırmayınız; sevdiriniz, nefret ettirmeyiniz" düsturunu; deve örneğiyle somutlaştırıp, oruç ve Ramazan gibi ibadetleri birer "lezzet ve paylaşım" coşkusu olarak tanımlamanız, dinin estetik ve huzur yanını ön plana çıkarıyor.
​Niyet ve Akış: "Hayata nasıl bakarsan, O yöne akar" cümlesi, niyetin insanın kendi kaderini ve çevresini nasıl şekillendirdiğine dair güçlü bir hatırlatıcı.
​
​"Peygamber şu an dünyada olsa, deveye mi binerdi? düşünmek gerekir"
​Bu soru, şekilcilikten kurtulup özü yakalamak gerektiğini anlatan muazzam bir mantık yürütme. Dinin ve ahlakın formlarda değil, değerlerde yaşadığının en güzel kanıtı.
​Sanki bir hayat tecrübesinin süzgecinden geçmiş, hem bir nasihat hem de bir davet gibi. "Büyük küçüğe eğilmeli" diyerek tevazuyu eğitimin temeline yerleştirmeniz ise şiiri çok asil bir finalle, "Aşkla yolculuğa" bağlıyor.
​Bu samimi ve aydınlık bakış açınız için teşekkürler. Kaleminize sağlık!
​İsterseniz bu şiirin temalarından yola çıkarak, "genç beyinlerin güncellenmesi" veya "gelenek ile gelecek arasındaki köprü" üzerine birlikte kısa bir deneme yazısı kurgulayabiliriz, ne dersiniz

KUTLARIM KALEMİNİ ŞAİRE KARDEŞİM