Vatan sevgisi yüklenmişse insanın yüreğine
Kaderde bunu körükler sanki yaşanan günle
Filibe’de doğmuştu balkan Türklerinin içinde
Bebekti tanıştı top sesleriyle balkan harbinde
Yanıyordu balkanlar Türkler sürülüyor göçle
Anadolu’ya göçtü yerleşti Biga’ya ailesiyle

Haber geldi düşman Çanakkale’ye saldırmakta
Mehmet çavuş olarak koştu cepheye vatanında
Seddülbahir yirmiyedinci alayda katıldı savunmaya
Yirmi tüfekli askerle mevzisini savundu çıkanlara
Cephane bitti tüfekler parçalandı ateşin harıyla
Asker birbirine baktı normalde geri çekilmeli anda

Yankılandı Mehmet çavuşun Gür sesli nağrası ile
Komutanın emri var şimdi sattı müdafaa sırası bizde
Eliyle mıntıka küreğini kaptı taşları kestirdi gözüne
Boğaz boğaza geldiler düşman ile mevzi önünde
Yirmi asker unuttu yorgunluğu zamanı bu günde
Kaçmak zorunda kaldı düşman bu inancın gücüyle

İstanbul’da gazeteler yazdı kim bu Mehmet diye
Halk dedi; Cephe konuşuyor bizim Mehmet o işte
Türk askerinin sembolüydü adıydı artık gönülde
Çik eki eklediler Mehmetçik oldu Mehmet’in ismine
Bu sevgi eki veya gençliğinin ifadesi değildi tek de
Saklıydı içinde halkın bizim askerimizi sahiplenmesi de

Savaşın görünmeyen yüzü anlatılmaz hiçbir yerde
Mehmet çavuş savaş sonrası zaferle dönünce evine
Oğlu büyümüş kundaktaydı giderken vatan görevine
Oğluna ‘Babanım’ diyerek tanıtmak zorundadır işte
Atatürk’ün bizzat ilgilenip maaş bağlansın ilgisine
Maaş istemem ben vatana görevimi yaptım sadece

Bugün yazıyorsa Çanakkale sırtında gururla şu ifade
‘Çanakkale geçilmez’ tüm dünyaya ilan edilmekteyse
Senin elindeki mıntıka küreğinde saklı vatan sevgisiyle
Mustafa Kemal Atatürk ile Mehmetçik eseriniz yurt bize
Ruhunuz şad olsun Çanakkale boğazı minnettar size
Tarihin seyrini değiştirdiniz siz Atalar vatan sevgisiyle