Seninle yaşadım mutlu günleri
Unutmaz bu gönlüm, ne yapsan seni
Yokluğun içimde ,silemem derin izleri
Bir bilsen ne zor ki avutamıyorum sensiz bu beni

Aşkın beni eritir dağdaki kar misali
Yaralı kalbime düştü cemrenin buz hali
Turnalarla selamlar deli başım nazlı cemali
Esse yel kopsa tufan kokun gelmez bu yana

sabahın seherinde yel esse kokunu vermez
göçüp konan kuşlar bile yolunu bilmez
Bülbüle küstüm ben derdimi sezmez
güllerim soluyor kuruyan dikenler gibi

Yol verin dağlar ben yâre gidem
Sazım susmuş artık onsuz ne idem
Nazlı yar gelmezse nasıl gülem
Yanarım için için kor ateş gibi

yıllardır ağladım, eşk ile giryân olunup
her gece hicrân ile bu cân perîşân oluptur

Sildim gözüm yaşlarım derdimi eksiltmedi
her damlada bir ateş gibi kalbime zindân olur

Mahşere dek sakladım yanık sinemde hicrânımı
düşüm hayâlin gönlümde derd ile mihmân olur

Çeşm-i mesti Cemal’in yakar cânımı verir eza
bir ahu nigâhınla garip kulun yek ile yeksân olur

Yalnızım ben bu dünyada yok mededin ey dilrübâ
Aşkın ateşli yadigârı dîdede okyanus ummân olur

Goncalar açmaz bu gönül, bâğ-ı dilim virânedir
Sümbül-i ümmîd dahi hâk ile yeksân olur

Unuttuğun dem benim için kıyâmet kopar
Yazgı silinmez imiş, derd ile fermân olur

Vuslatın bir hayâl mi, yoksa uzak bir serâb
Bu suâl ile gönül her nefes hicrân olur

Âciz der: bu aşk ile tükenmez bu dilim
Ölsem dahî bu sevda bana dermân olur