Uzak bir şehirde yanan bir ışık gibi...

Aynı gökyüzünü farklı saatlerde izliyoruz
Ben geceden kalma, sen sabaha yakın.
Sokaklar bana seni anlatıyor,
Her köşe başı adını fısıldıyor sessizce...

Trenler geçiyor içimden durmadan
Her biri sana varamayan bir ihtimal,
Valizimde yarım cümleler,
Bir de dönmeyi unuttuğum umutlar var.

Aynı şehirde değiliz belki
Ama kalbim senin adresini ezbere bilir.
Mesafe sadece haritada uzun,
İçimde sana giden yol kısa ve net.

Penceremde başka hayatlar yanıyor,
Ben senin karanlığını seviyorum.
Bir şarkı giriyor araya bazen,
Sanki sen söylemişsin gibi duruyor.

Garip değil mi?
İnsan bir şehri hiç görmeden özleyebilir mi?
Ben senin şehrini değil,
Orada atan kalbini özlüyorum.

Takvim yaprakları ağır geliyor,
Günler senden bağımsız ilerliyor.
Ama zaman bana itaat etmiyor
Ne yapsam seni bekliyor...

Aynı şehirde değiliz belki
Ama kalbim senin adresini ezbere bilir.
Mesafe sadece haritada uzun,
İçimde sana giden yol kısa ve net.

Bir gün yollar yorulacak,
Şehirler susacak aramızda;
O gün saatler duracak,
Adını ilk kez yanımda söyleyeceğim...

Şimdi uzaktan seviyorum seni
Yakından daha gerçek, daha derin
Bir şehri değil, bir kaderi bekler gibi
Sabırla, sessizce, senli...

Aynı şehirde değiliz belki
Ama kalbim seninle aynı yerde,
Mesafe sadece bir kelime
Aşk, her zaman aynı şehirde...

HABİB YILDIRIM / BÂİN-İ ADLÎ
(27 Şubat 2026)