Ya tam kafayı yiyecem, yada iyileşecem.
Bilinmezlik içinde dönüyor dünyam.
Herkes ister, güzel bir hayatı olmasını.
İşte bazen, dünya tersine dönüyor.

Aklını sorguluyor, yaşantısını sorguluyor.
Hayallerini, umutlarını sorguluyor.
Gözyaşlarının nasıl ve kimler için akıttığını sorguluyor.
Keşkeler içinde, içinde burukluk oluyor.

Yapmasaydım, etmeseydim, gitmeseydim diyor.
Ama masum olduğunu unutuyor.
Bilse gider miydi diyor.
Kendini sorguluyor insan, suçluyor.

Dünya bir kere ters döndümü,
İnsana deli derler, sen bu değilsin derler.
Bilmezler içinde kopan fırtınaları, anlamazlar.
Zaten anlatamazsın yaşadıklarını.

İçinde sorgular durursun, bir ömür boyu.
Kurtulmak istersin bu yükten, kurtulamazsın.
Ağır taşlar hep omuzunda, aklının bir köşesinde kalır, susarsın.
Sessizleşirsin,kimseyle eşit şartlarda, olamazsın hiç bir zaman.

Bir adım geriden gelirsin her zaman.
Yinede pes etmezsin savaşırsın.
Az da olsa sana değer verenler için savaşırsın.
Yarım yamalak kaldığın hayatta,

İnadına savaşır ve kazanmak istersin.
Özgürce nefes almak için savaşırsın.
Dünyayı düz döndürmek için savaşırsın.
Başkalarına el uzatmak için savaşırsın.

Sonunda kazanır veya kaybedersin.
Ama savaşmadan bilemezsin hiç bir zaman.
Şartların eşit olmasada durmazsın.
Güneş bir gün, sessizler içinde doğar diye savaşırsın.

Durmazsın, illaki yorulacaksın, ama asla pes etmeyeceksin.
Kendin için, seni sevenler için, pes etmeyeceksin.
Başkaları için değil, kendin için pes etmeyeceksin.
Her sabah güneşin doğuşunu izlemek için pes etmeyeceksin,

Gözyaşlarını sil şimdi büyümeyen çocuk.
Artık büyüdün ve heybendeki yüklerden kurtulma vakti.
Durmadan yürü güneşin doğuşuna, pes etmeden yürü.
Büyüyemeyen çocuk