ARZULAR SÖNMESİN

Dostluk harmanında savrulduk zaman,
Gönlümüz daralmış, sözümüz yaman.
Birlikte yürürdük yollarda her an;
Şimdi nice gönül dara boğuldu.

Bir zaman birlikti gücümüz bizim,
Bir lokma bölüştük kardeşçe azim.
Bozuldu düzeni dünyanın bizim;
Gönül incinince sözler de donar.

Yollar uzun olsa yorulma gönül,
Geçmişin yükünü bırak artık gönül.
Bir kıvılcım yeter yeniden gönül;
Köz varsa içinde umut da vardır.

Ömür bir ırmaktır akıp gider hep,
Kimi taşa çarpar aklında var cep.
Yiğit olan düşse doğrulur elbet;
Sönmeyen arzular yarına kalır.

Doğruluk yolunda yürüdük hep biz,
Ne mala aldanıp ne şana kaldık.
Bir lokma bölüştük kardeşçe temiz;
Nice fırtınada dimdik durduk biz.

Ne yalan barındı bizim sözümüzde,
Bir buruk sevinç var şimdi özümüzde.
Dostluk bir çınardı eski gözümüzde;
Yaprak döktü yine, kökü solmadı.

Bir zaman erdemdi alın teri, can;
Hak için yürüyen erler seçildi.
Bir dua yükseldi analar dilde;
Şehit kanı ile bu toprak vatan.

Dünya fanidir, kalmaz hiçbir han,
Nice sultan geçti, döndü hepsi can.
Doğru söz er geç bulur kendi yolun;
Karanlıklar elbet bir gün dağılır.

Döndürme zamânı asla geriye,
Artık biz aşındık, dizde sızı var.
Göğüs ger, inat et, bak ileriye;
Sönmesin içinde yanan arzular.

13.03.2026
Aybars KARLIDAĞ