9
Yorum
18
Beğeni
5,0
Puan
302
Okunma

Artık kelimelerime yaslanmayacağım,
Bir akşamüstü gibi usulca çekileceğim mısralardan.
Mürekkebim susacak, kâğıt beyaz kalacak,
İçimdeki fırtına kendi denizine dönecek.
Çok konuştuk seninle ey şiir,
Geceleri böldük, sabahları eksilttik.
Bir heceye sığdırdık koca bir ömrü,
Bir virgülde beklettik ayrılıkları.
Şimdi bırakıyorum seni rüzgâra,
Belki başka bir yüreğe konarsın.
Ben susmayı öğreneceğim,
Sen konuşmayı sürdür başkalarında.
Eğer bir gün içimde bir sızı
Kapımı çalarsa ansızın,
Bil ki dönmem sana;
Sadece hatırını yoklarım…
Ve adını fısıldarım içimden:
“Hoşça kal şiir.”
5.0
100% (10)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.