Uyanık bir tek adam, uyuyan binlerce kişiden daha güçlüdür. s. carnot
ÖNDER34
ÖNDER34

Bir sonbahar gününde

Yorum

Bir sonbahar gününde

( 3 kişi )

3

Yorum

4

Beğeni

5,0

Puan

117

Okunma

Bir sonbahar gününde

Bir sonbahar havası
Esiyur soğuk rüzgar
Süpürüyor tüm sokakları
Ağaçlar çıplak üşüyor

Hüzünlü batıyor gün batımı
Ardı gece koyu siyah
Yalnızlık sızıyor kapalı kapının
O anahtar deliğinde

Eskisi gibi çok değil
Gökte ışık saçan yıldızlar
Ay bile tam doğmuyor
Yarım doğuyor geceme

Ufalıyor beni un gibi
Dönen zamanın değirmenini
Tozları dağıtıyor odama
Bir sis perdesi
Sarar her yanımı

Paylaş:
4 Beğeni
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (3)

5.0

100% (3)

Bir sonbahar gününde Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Bir sonbahar gününde şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Bir sonbahar gününde şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
ASIKLUZUMSUZ
ASIKLUZUMSUZ, @asikluzumsuz
12.3.2026 00:45:38
5 puan verdi
Merhaba değerli kalem
Güzel bir şiir her zaman ki tat ve deminde
Değerli şairi kutluyor, nice güzel şiirlere yelken açmasını diliyorum
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla kal ve de hoşça kal
Güneşin Kızı Zehra
Güneşin Kızı Zehra, @gunesinkizi1
12.3.2026 00:34:52
5 puan verdi
Sonbaharın hüzünlü sessizliği şiirin her dizesinde hissediliyor; “Ay bile tam doğmuyor / Yarım doğuyor geceme” kısmı yalnızlığın yoğunluğunu güzel yansıtıyor.
Yüreğinize sağlık değerli hocam. Mükemmel bir eser okudum. Tebrik ederim. Selam ve saygılarımla, esenlikler dilerim.
erbensalim
erbensalim, @erbensalim
12.3.2026 00:32:40
5 puan verdi
Bu şiirde sonbahar; sadece dökülen yapraklar değil, eksilen yıldızlar ve yarım kalan bir ay ile tasvir edilmiş. "Ufalıyor beni un gibi / Dönen zamanın değirmeni" imgesi, ömrün geçiciliğini ve insanın o büyük akış karşısındaki sessiz eriyişini ne kadar sarsıcı anlatıyor. Anahtar deliğinden sızan yalnızlık ve odayı saran sis perdesi, dış dünya ile gönül arasındaki o ince çizgiyi iyice belirsizleştirmiş. Gökyüzünün bile "eskisi gibi çok" ışık saçmaması, aslında insanın içindeki o eski neşelerin çekilmesine verilmiş bir karşılık gibi.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL