Öyle bir zamanda uğradın ki gönlüme
Kendimden geçmiştim, kendimi kaybetmiştim.
Karanlık bir yolda yürür gibiydim
Ne yönüm belliydi ne de yarınım.
Bir umut kırıntısı bile kalmamıştı içimde,
Tam vazgeçmişken her şeyden
Sen dokundun kalbime.
Seninle kendime geldim, iyileşti yaram
Sanki yıllardır içimde kanayan o sızı
Bir anda dindi seninle.
Seninle sisler çekildi önümden
Yollar berraklaştı, ufuk açıldı
Karanlığın ortasında
Bir ışık gibi doğdun kalbime.
Seninle güneş daha parlak, günüm daha aydın
Gökyüzü bile başka mavi sen yanımdayken.
Rüzgâr daha tatlı eser yüzüme
Sanki dünya yeniden kurulmuş gibi.
Bir gülüşün yeter bazen
Tüm kederleri unutmama.
Bakışına kurban olduğum
İçinde kaybolduğum o gözler
Bir deniz gibi derin
Bir şiir gibi güzel.
Ne zaman baksam sana
Kalbim yeniden atmayı öğreniyor.
Varlığıyla mutlu olduğum
Sessizliğinde huzur bulduğum
Adını andığım her anda
Kalbim başka çarpıyor.
Sanki hayatın anlamı
Senin adında gizli.
Tek aşkım, sevdam, kara sevdam
Bir rüya gibi girdin hayatıma.
Ben sensizliği çoktan kabullenmişken
Sen umut oldun yarınlarıma.
Bir gün bile görmesem yüzünü
İçimde eksik kalır dünya.
Bazen gece çöker üstüme
Sessizlik sarar etrafımı.
O anlarda bile yalnız değilim
Çünkü kalbimde sen varsın.
Adını fısıldarım karanlığa
Ve yıldızlar bile seni anlatır bana.
Bil ki ne olursa olsun
Bu kalp seni sevmekten vazgeçmez.
Yollar ayrı düşse bile bir gün
Sevdam yine sana çıkar.
Çünkü sen
Kalbimin en güzel yerinde açan çiçeksin.
Bakışına kurban olduğum
Varlığıyla mutlu olduğum
Tek aşkım, sevdam
Benim kara sevdam sensin.