Çekildim kenara kendi başıma
Bu garip halime baktım ağladım
Kimi zehir olur benim tatlı aşıma
Gizlice boynumu büktüm ağladım

Bedenim zamansız çöküp göçüyor
Acı tatlı günler gelip geçiyor
Kimi sarar kimi yara açıyor
Hançeri sineme çaktım ağladım

Biçilen ömrümü her gün yaşarım
Türlü engelleri bir bir aşarım
Kederle hüzünle dolup taşarım
Acıyı sineme çektim ağladım

Gamlıyım ben efkarlı başımla
Çağlayıp gözden akan yaşımla
Anasız babasız bir yoldaşımla
Sızıp bir kenara çöktüm ağladım

Sırlarımı kendim okur yazarım
Seyyah gibi gurbet elde gezerim
Her geçen gün bu canımdan bezerim
Yal yavan çorbamı içtim ağladım

Yazım kışa döndü bahar gelmiyor
Ne yapsam ne etsem yüzüm gülmüyor
Bu garip halimi kimse bilmiyor
Hatırsız dostlardan geçtim ağladım

Tozoğlu der yeter artık ağlama
Aramayanı sende hiç soylama
Olur olmazla gönlünü eyleme
Kaderin elinden kaçtım ağladım

Mustafa AK (TOZOĞLU)