Altı yıldır günlük haber beklerim,
En küçük haberin gelmiyor Zümrüt.
Nasıl bu kadere boyun bükerim,
Sensiz benim yüzüm gülmüyor Zümrüt.

Karanlık geceler gündüz olmuyor,
Senden ayrılalı yüzüm gülmüyor,
Turnalar bile haberler vermiyor,
Günlük bu yüreğim sızlıyor Zümrüt.

Ben böyle kaderle nasıl yarışım,
Senden ayrılalı oldum perişan,
Sağ olup üç satır bir yazı yazsan,
Onunla gözyaşım silerim Zümrüt.

Her gece rüyamda seni görürüm,
Saçın bir teline canım veririm,
Kurtlardan, kuşlardan haber sorarım,
Henüz bir haberin gelmiyor Zümrüt.

Artık doğmuyor ki daha güneşim,
Tek hatıra kaldı eski gülüşün,
Çoruh nehri gibi akar gözyaşım,
Kesildi ümidim kalmadı Zümrüt.

Matem günü elbiseni okşadım,
O gezdiğin toprakları kokladım,
Sonra dönüp ben kendimi yokladım,
Senden ayrılalı ölüyüm Zümrüt.

Okşadım duvarda olan resmini,
Kesmedim dilimden asla ismini,
Acaba duyacak mıyım sesini?
Bende yaşamıyor ölüyüm Zümrüt.