KADIN
Sahi kadın neydi;
anneydi, aileydi,
mahremiyetti, huzurdu, yuvaydı.
Aşktı, tutkuydu, sevdaydı,
yârendi, yoldaştı.
Kadın emanetti, kız çocuğuydu.
umuttu, gelecekti, ışıktı.
Şefkatti, merhametti, mutluluktu,
sılaydı, özlemekti,
birlikte çıkılan uzun bir yolculuktu.
Sahi neydi kadın;
papatya, menekşe, hanımeli,
mis kokulu güldü.
Bilgelikti, hırstı,
sabırdı, fedakârlıktı, vefaydı.
Sessizlikti, çileydi,
gözyaşıydı, öpülesi kınalı ellerdi.
Hanedeki sıcak aştı,
sarılacak sıcacık bir kucak,
bazen şımarık bir çocuktu.
Kadın sabırdı, meraktı, detaydı,
neşeydi, güzellikti.
Ninniydi, türküydü, şiirdi,
gizemli bir romandı.
Hayatı paylaşmaktı,
sevgiydi, zarafetti, bekleyişti.
Arkadaştı, sırdaştı,
yoldaş, dosttu.
Biraz kıskançlıktı, biraz hırs,
bazen öfkeli bir fırtınaydı.
Geciktiğinde pencerede yolunu gözleyendi.
Bir ömür yastığını paylaştığın eşti.
Varlığında sırtını dayadığın güç,
yokluğunda içindeki hüzündü.
Kıyıya vuran yakamoz,
denizdeki mehtaptı.
Kadın yaşamın ta kendisiydi.
Kadın anneydi, hanımdı,
arkadaştı, yoldaştı.
Kadın hayattı.
Eyyüp Balta