2
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
54
Okunma

Yarınlara bırakıp, umutlu bekleyişi.
Bugün dünlerden kalan enkazda yaşıyoruz.
Benzersizdir zamanın hayâller ekleyişi.
Gönül raflarındaki, yerine döşüyoruz.
Takvimler yaprak yaprak, ömrümüzü döküyor.
Dikilen fidanları, yeşermeden söküyor.
Hayat her birimizi, halden hale sokuyor.
Anlatması imkânsız, yanarken üşüyoruz.
Sızlayan vicdanlarla, bir an yalnız kalmadan.
Kanaat kapısını bir kez olsun çalmadan.
Hırsımıza kapılıp, hiç farkında olmadan.
Kendimiz gömecek, bir çukur eşiyoruz.
Yükler ağırlaşınca, sarılarak kaleme.
Her giden yolcumuzla, bürünerek eleme.
Bizler fani dünyadan, o ebedi aleme.
Yarım kalmış hayatlar, hüsranlar taşıyoruz.
Hazır olduğumuzda, gözler ve gönüller tok.
Yayımız gevşemeden, atıldığında son ok.
Öyle sanılan gibi, korkulacak bir şey yok.
Verilen son nefesle, bir eşik aşıyoruz.
(Onuncuköylü İsmail SIKICIKOĞLU)
5.0
100% (6)