Sokaklar uyurken yürüdüm yine
Adımlarım yankı oldu taşlarda
Bir zamanlar adını taşıyan kalbim
Şimdi sessiz bir liman karanlıkta…

Şehir üstüme çöker ağır ağır
Lambalar solgun birer tanık
Bir şey kaldı senden geriye
Adını bilmediğim bir boşluk…

Ama hâlâ bir yerde sen varsın
Geceyle konuşan rüzgârda
Bir şarkının en titrek yerinde
Saklı kalan son notada…

Gittin belki çok uzaklara
Yollar seni benden aldı
Ama içimde bir ışık var
Senden kalan, hiç sönmedi…

Bir pencere açık gecede
Rüzgâr perdeyi savuruyor
Sanki sen geçmişsin odadan
Ve zamanım hâlâ seni arıyor…

Adını söylemeden bile
Kalbim seni tanıyor
Bazı aşklar bitse bile
Sessizce yaşamaya devam ediyor…

Ama hâlâ bir yerde sen varsın
Geceyle konuşan rüzgârda
Bir şarkının en titrek yerinde
Saklı kalan son notada…

Gittin belki çok uzaklara
Yollar seni benden aldı
Ama içimde bir ışık var
Senden kalan, hiç sönmedi…

Belki bir gün başka bir şehirde
Aynı gökyüzüne bakarız
Sen belki beni hatırlamazsın
Ama ben seni her yerde tanırım.

Gece akıp gider yavaşça
Yıldızlar sessizce söner
Ama bazı hikâyeler vardır
Bitti sanırsın… bitmezler. asla bitmezler…