Gözünü açarsın dünya bağına,
Vade dolar gider, bakmaz çağına.
Ecel bir kar düşürür gençlik dağına,
Vakti saati yok, gelince durmaz.

​Padişah olsan da tahtın yıkılır,
Sarayın kapısı dıştan çakılır.
Boynuna o sessiz kemend takılır,
Gönül hatır bilip, halini sormaz.

​Ne kışın soğuğu ne bahar demi,
Ansızın karaya oturur gemi.
Dindiremez kimse o büyük gamı,
Felek kurşun atar, hedefi şaşırmaz.

​Beşikteki sabinin canını seçer,
Yiğidin ömrünü bir anda biçer.
Bir köprü kurar ki, her gelen geçer,
Arkasında hiçbir izini koymaz.

​Zengin harman döver, fakir yol bekler,
Günden güne artar dertler, emekler.
Ölüm ki her şeyi birine ekler,
Kimseye imtiyaz, hak-hukuk tanımaz.

​Yarınım var deyip kurma hayali,
Görürsün dünyada her türlü hali.
Kırılır ansızın ömür medali,
Ecel geldiğinde nefes aldırmaz.

​Altın olsa tabağın, gümüş olsa tas,
Günü gelince tutulur o yas.
Giyilir sonunda pamuk ile has,
Terzi bu libasa ölçü vurmaz.

​Toprak kucak açar her bir bedene,
Selam olsun önden gidip gidene.
Mirasın kalsa da bunca nedene,
Azrail kimseden rüşvet alamaz.