1
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
34
Okunma
Şehir dedikleri, taş ile demir
İçinde, insanlar dolaşan kabir
Burada ya azap vardır ya sabır
Ruhumu aç,susuz, kıraç bıraktı
Şehir bu; yokeder insan yanımı
Geçirir dişini, emer kanımı
Çarkında öğütüp garip canımı
Ömür defterime hep borç bıraktı.
Ekmeği küçülttü, deşti yarayı
Çaldı emeğimi, savdı sırayı
Harabeye döndü gönül sarayı
Ardında ne sıva ne harç bıraktı.
Pek az yürek yendi , paslı dişleri
Susturdu meydanı, kesti işleri
Şehre alışınca, gurbet kuşları
Kendi kafesine haraç bıraktı
MVG 05.03.2026
Cevap Yaz