0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
47
Okunma
Umulmadık bir günde, geleceksin belki de.
Yavaş yavaş üşürken temmuzun gölgeleri…
Sen, yalnızca kendinle, hep birinci mevki’de,
Yolculardan habersiz geçerken bölgeleri.
Belki tren duracak bir çeşmenin başında.
Taş yalakta, gölgeni eğilip içeceğim.
Zaman susup kalacak, paslı rayın taşında,
Ben burada bekleyip, sabrımı seçeceğim.
Bir kapı aralanır, inermisin bilemem.
Adımlarım titrerken, suskunluğun elinde.
Geç kalan mutluluğa, ben yürekten gülemem;
Bırakıp da gidişin, elalemin dilinde.
Gelsen de gelmese de, değişmez benim yerim.
Raylar uzayıp gider, ufkumun ötesine.
Umutlarım benimle; gerisi, Allah kerim.
Alışırım burada, hayatın çilesine.
5.0
100% (1)
