Algılar değil olgular rehber olsun bize
Duvara çarpıp kalmak yakışmaz gize
İlim irfan çağının ışığı doğsun evimize
Hür düşünce can versin yurdun her yerine

Algı gölge salmış hakikatin üstüne bir
Zihinlere çarpar döner gönüllerdeki kir
Gürültü toz duman çöker şehirlere sır
Patinajda kalmış umutlar ömrüne pir

Batı der ki kader yazan biziz eline dön
Kaynak üstüne konan kibirli tahtına kon
Emir verir cıhana emir kıssada acı son
Ses çıkaranın alnına çeker kapkara don

Nehirde sular akar durmadan değişir her an
Aynı suya iki kez girilmez der eski bilge can
Dünya döner çağlar değişir uyan ey insan
Zihinleri kıran iradeler yazar yeni destan

Sanmaki ebedidir kurduğun kirli düzen
Her zulmün ardından büyür sessiz özen
Bir kıvılcım tutuşur sarar dağı taşı sezen
Hakkın adaleti güneş gibi aydınlatır gören

Bu alemde zulüm görenler susmaz derilir
Onuru ile ayağa kalkıp hesaplar sorulur
Birlik olup ayağa kalkıp ortalık durulur
Sel olur akar gider yıkar pasları bir gün