Hoşça kal sevdiğim,
Sana kızgın değilim bak,
Sadece biraz eksildim senden sonra.
Bir çay bardağının kenarında
Dudağının izi kalmış gibi
İçim yarım artık.

Sen giderken
Göğsümde bir deniz kabardı,
Dalgalar adını vurdu kıyılarıma.
Ben sustum.
Çünkü bazı aşklar
Bağırınca küçülür,
Sessizlikte büyür.

Hoşça kal.
Saçlarının rüzgârını bırak bana,
Yastığımda biraz ten kokun kalsın.
Sabahları uyanınca
Güneş değil de sen değmiş ol yüzüme.

Biliyor musun,
Seni sevmek
Bir çiçeği sulamak gibi değildi;
Seni sevmek
Toprağın kendisi olmaktı.
Kök saldın içime,
Sökülürken canım gitti biraz.

Hoşça kal sevdiğim,
Ama kalbimin bir köşesinde kiracı değil,
Ev sahibi olarak.
Çünkü ben seni
Geçerken değil,
Yaşarken sevdim.

Bir gün adımı anarsan
Yüzünde küçük bir tebessüm olsun isterim.
“Güzel sevmişti” de sadece.
Başka bir şey deme.

Ben senden vazgeçmedim,
Sadece ellerini bıraktım.
Aşk bazen tutmak değil,
Üşümesin diye uzaktan örtmektir üstünü.

Hoşça kal.
Eğer bir gece yıldızlara bakarsan
Bil ki ben de aynı göğe bakıyorum.
Aynı karanlıkta
Senin için hâlâ ışık olmayı diliyorum.

Hoşça kal sevdiğim…
Ben seni biraz içimde,
Biraz duamda,
Biraz da ömrümde taşıyacağım.