Üşüyorum
(biraz da inadına yaşıyorum)

Üşüyorum sevgilim,
hava soğuk diye değil,
sen yoksun diye.

Bakma öyle pencereden dışarı,
kar yağmıyor belki ama
içime tipi tutmuş.
Bir bardak çay koydum kendime,
demi kaçmış,
tıpkı biz gibi.

Üşüyorum işte,
öyle paltoyla falan geçecek gibi değil.
Bir küfür ısıtırdı belki ağzımda,
ama sana yakışmaz diye sustum.
Canım da tam burada başlıyor zaten,
insan sevdiğine sövemiyor.

Sokak lambaları sarı sarı titriyor,
benim kalbim kadar kararsız.
Bir martı çığlığı düşüyor geceye,
“gel” diyor sanki,
ama sen gelmiyorsun.

Üşüyorum sevgilim,
ellerim değil sadece,
inadım, gururum,
hatta çocukluğum bile.

Gel de ısınayım demiyorum,
o kadar da muhtaç değilim sana.
Ama bil ki,
bir omuz verseydin şimdi,
kışı kovardık beraber.

Üşüyorum işte,
hem de en çok
sana sarılamadığım yerden.