Türk’ün Sulh Destanı


I. Göktuğ’un Şanında

Tengri Dağından yayılsın sulhun meşalesi,
"Sulh!" diye haykırsın cihan,
Deli taylar gibi özgürlüğe koşsun aşkın atlıları!
Bir elde barışın yayı, diğerinde sevginin oku...


II. Dört Rüzgarın DİLİNDEN

Boz Yeleli çeriler Tengri
selamını yaysın cümle cihana,
Kırılan zincirler buğday tınazına dönüşsün!
Gök Tengri adına: "Artık kılıçlar tırpan olsun,
Harmanda Türk’ün ve cümle cihanın
alın teri parlasın!"


III. Şairin ÇAĞRISI

Turna sesleri dolsun dört bir yana,
"Alaş!" diye inlesin Orhun’dan Tuna’ya!
Savaş baltaları ılgıt ılgıt suya dalsın,
Doksan dokuz oba, tek yürek olsun!


IV. Şairin MÜHRÜ

Kadimlikten gelen ruhum
tuttu barışın yayını,
Yıldızlı yüreğimde dostluk dumanı!

Türk’üm ben - kanımla ve ulu tarihimle
yoğurdum bu sözleri,
Sulh budur; deli taylar hür, gökler açık olsun!