Dila min; (Kalbim/Gönlüm)

Bütün dünyaya kafa tutarcasına
Öyle inatla, öyle çocukça seviyorsun ki...
Uzakları yakın eden o özü sözü bir yanınla
Dürüst bir Kürt gibi, dibine kadar yaşıyorsun sevdayı.

Sınırsızca, bazen kanaya kanaya
Gökyüzünü yırtarcasına feryat figan
Bazen sessiz bir meltem, bazen deli bir fırtına
Dicle gibi, Fırat gibi, Ceyhan gibi akıyorsun içime.

Ruhumun surlarında bir kartal gibi süzülüşün
Kalpten kalbe büyüttüğün o sessiz dua...
Allah rızası için sevip, helalin gibi sarmalayışın
Varlığını nefesimde hissettiriyor her an.

Tanıdığım en sadık, en sevdalı bilge
Seni tanıdıkça renklendi bu hayatın gri yüzü
Zorlu coğrafyamın kökleri sende gizli sanki
Dünyaya bir kez daha gelsem, Kürt gelmek isterdim sırf senin için.

Yaz Kürt sevdam, ne istersen yaz
Sevgiyi, aşkı, sadakati yeniden tanımla
Senin sevdana sevgim de saygım da sonsuz
Ne yazarsan yaz; "Ser çava", başım gözüm üstüne...

Tu her hebî, keder nebînî... Tu roniya çavên min î.
(Sen hep var ol, keder görme... Sen benim gözlerimin nurusun).