HÜVEL BÂKİ
"Bâki olan Allah’tır"

Bir gün seni de bulur, ölüm denen hakikat,
Ya ömrünün yazında, ya ömrünün kışında.
Fayda vermez ne tedbir, ne sur, ne de barikat,
Ne evinin içinde, ne evinin dışında.

Nerde olsan fark etmez, ha gökte ha karada,
Ha yolun inişinde, ha yolun çıkışında.
Ha Muş’ta, Karabük’de, ha Van’da, Ankara’da,
Ruhun tenden ayrılır, hayatın yokuşunda.

Belki bahar sabahı, güneş daha doğarken,
Bir acı duyacaksın, ya kalpte ya başında.
Belki de bulutlardan, gün yağmuru sağarken,
Ya kundakta bebekken, ya da doksan yaşında.

Senle birlik duracak, akrep ile yelkovan,
Ya gecenin üçünde, ya gündüzün beşinde.
Handan çıkıp gidecek, bu dünyaya her doğan,
Olsa bile hudutsuz sefahatın düşünde.

Gözyaşları dökecek, o an evlad ü iyal,
Sana eşlik ederken, son kervanın göçünde.
Zamanın safahatı, belki şimdi bir hayal,
Hüvel Bâki yazacak, mezarının taşında.

Sevinecek kabrinde, dolaşan börtü böcek,
Keyif ile koşacak, kefeninin içinde.
Ölüm yok ya ucunda(!) birgün herkes ölecek,
Ya yolun ortasında, ya son veya başında.

YAŞAR ÖZKAN
28.02.2026
Safranbolu