Günlerce sustum
Hiç konuşmadan
Hiç su içmeden
Hiç uyumadan

Karanlık sokakların en dik kaldırımlarını yıkadım
Kirli çamaşırları ovaladım durdum
kendi içimde
Ellerim de su topladı tanrım
Tıpkı kalbim gibi

Annem saçımı örterken uzayan eteklerine baktımm hep
Garip insanların kaygılı yüzlerine baktım
Patlayan damarlarına baktım insanlığın
Küçülen ayaklarımı topladım içime

Bir sıkımlık güneşli sabahlarıma
tüneyen yağmurlar vardı eskiden
Ellerimde kanayan nehrin sessizliği
Bir ihanetin elleriyle yüzleşti günlerce

Aklıma uymayan bu köhne hayat
Çifleşirken koynumda
Üşümekten çok
Islanmayı bıraktılar aklıma

Çamurlu ayakbılarımla
koştuğum bu ağrılı ayak
Bu varisli diz kapaklarım
Belliki annemin hıncından kükredi bana

Yine kar konuşuyor
Yağmur üşüyor
Su bulaşıyor tenime
Kaldırımlarda kambur bir sonbahar

Sen uyuyordun Hale
Bir kuşun kanadında ölen sincap yavruları gördüğüm o gece
Bir film şeridi gibi geçtin yüzünden
Sen iğne işi bir güvenle
İşliyordun oyayı çembere

Daha dün Hale daha dün
izleri buradaydı gençliğimin
Ya şimdi Hale ya şimdi
Çocukluğumun
ürperen yüzünde
Binlerce kardelen çiçeği olmak niye

Bak işte eriyor içimde geceye düşen ihanet

Binlerce su toplayan yaraya baktım
Elimde yarım kalmış bir parlement
Geçtim öylece önünüzden
Hiç ses etmedim
Uyandırmadım korkularınızı üzerime

Tanrım al beni baştan yarat

Bir nehrin durgunluğuna
Çok savruldum ben

Bu savrluğum tanrım
Bu savrukluğum

Beni öldürecek..

(Fruze Özge )