0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
106
Okunma
DEDEMİN TAŞ KONAĞI
Yenik düşmüş zamana dedemin taş konağı
Çatı matı kalmamış yürümüş be emmoğlu
Viran olmuş her yeri şimdi baykuş düneği
Sıva boya dökülmüş erimiş be emmoğlu.
Aştım kerpiç duvarı vardım evin önüne
Uçurmuşlar bacayı ocaklığın yanına
Cam çerçeve kapının okumuşlar canına
Kilit zerze ne varsa çürümüş be emmoğlu.
Dört bir yanı dolaştım çökmüş damın tavanı
Sağa sola savrulmuş arıların kovanı
En acısı bahçenin o görkemli civanı
Koca ceviz kökünden kurumuş be emmoğlu.
Buraları bir görsen için sızlar bakmaya
Köşedeki çeşmenin mecali yok akmaya
Bir evlek yer kalmamış üç beş fide dikmeye
Yaban otu her yeri bürümüş be emmoğlu.
Yüksel MANTAR.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.