Kalemlerin ağladığı şiirler vardır,Şairin sevgisini kağıda aktaramadığı için,kelimeler kifayetsiz kaldığı için...

Hayatın acımasız yükünü omuzlamam gerekti,geç kaldım sana.

Hoyrat bir kalbin var senin,ne gelir ne gitmesini bilir,,,

Hayallerimin etrafını keşkeler sardı,,, Keşke böyle olmasaydı...

Senin ellerini tutmanın Dünyamı kucaklayan bir sıcaklığı olurdu ben hep üşümezdim...

Şiirler okunur yazanlardan habersiz,şiirler anlatır okuyanlardan habersiz,şiirler yaşatır ölenlerden habersiz,sen şiirsin benden habersiz...

Belki de bir uktenin iç çekmesiydi tüm çektiklerimizin acısı,,Yaşasaydık aşkı doyasıya çıkaracaktık acısını ne varsa...

Sana papatyalardan taç yapmak isterdim hepsinin yaprağında sevmiyorum demeseydin...

Söyle papatya sana değer veren seni koparmazdı,Bana değer veren de beni bırakmazdı...

Bir yolunu bulamadığım yolculuğumsun,,Sana gelmenin bir yolu yok...

Seni hala ve hala hissediyor olmak,kontrolsüz çoğalan bir his hastalığı...