21
Yorum
31
Beğeni
5,0
Puan
311
Okunma
Hadi kapat gözlerini,
şimdi ben seveceğim seni
Gecenin en sessiz yerinden.
Kalemim, yokluğuma yazılmış yılların
tozunu siler gibi
yorgunluğu alacak şakağından.
Ben geldim;
geç kalmış bir mevsim gibi
ama tam vaktinde.
Haberin olmadan sevdim seni.
Bir ressamın henüz adını bilmediği
renge tutulması gibi.
Ellerini sevdim önce
iki kıyı gibi duran ellerini.
Dokunmak istedim;
belki içimdeki üşüyen çocuğa
bir soba olur diye.
Sonra her karşılaşmamızda
yüzün, tuvalime düşen bir sabah oldu.
Gözlerindeki derinliği sevdim;
bir kuyuya bakar gibi
hem korkarak
hem susayarak.
Utanmanı sevdim.
kirpiklerinin yere bıraktığı gölgeyi,
İç geçirmeni,
sanki göğsünde sakladığın
küçük bir fırtına varmış gibi.
Havadan sudan konuşmanı sevdim,
çünkü asıl cümlelerin
suskunluğunda saklıydı.
Düşlerini sevdim anlatırken;
kelimelerinin arasından
ılık bir rüzgâr geçerdi.
Yan yana gelmenin hayalini kurdum,
bir bardak çayın buğusunda.
iki yalnızlığın birbirine karışmasını.
Gülmeni sevdim;
gamzem, yüzünde açan
gizli bir pencereydi.
Göğsünde uyuma isteğimi sevdim;
dünyanın bütün gürültüsünden
azad eden bir liman gibi.
en çok da
ihtimalleri sevdim
olmasan bile.
5.0
100% (25)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.