Bir gün okuyunca imam selâmı,
O saatten sonra, etme kelâmı,
Göçtükten sonra artık duanı,
Etsen ne olur, etmesen ne olur.

Dikkat ettim eksilerle artıya,
Mahşer günü çekiliriz tartıya,
Üstüme örtülen kirli örtüye,
Baksan ne olur, bakmasan ne olur.

Öldüğümü duyup koşarsan bana,
Ecel şerbeti içtim, aşktan yana,
Bütün sitemim, çığlığım sana,
Duysan ne olur, duymasan ne olur.

Eğer ki; bana da vermişsen değer,
Bakarsan gözlerim açıksa eğer,
“Anlarsın küskünlük boşmuş meğer”
Bilsen ne olur, bilmesen ne olur.

Mezarı görünce olursan hazin,
Eski günler için dolarsan hüzün,
Tabuta bakınca dolsa da gözün,
Dolsan ne olur, dolmasan ne olur.

Açık gözlerime sürsen elini,
Kapatıp okşasan saçım telini,
Gözyaşım sildiğim mendilimi,
Alsan ne olur, almasan ne olur.

Kaderim böyleymiş silinmez yazı,
Kardeşlerim gelir çekerler sızı,
Saf tutup kılar, cenaze namazı,
Kılsan ne olur, kılmasan ne olur.

Eğer biraz yanarsan yürekten,
Son isteği neydi diyerekten?
Hayratım olacak çaydan, çörekten,
Yesen ne olur, yemesen ne olur.

Yanık sesle okusunlar Yasin’i,
Herkes silsin kalbindeki pasını,
Bundan sonra Nurtekin’in sesini,
Duysan ne olur, duymasan ne olur.