biz diyerek seslenen terk etmedi bizi
yüzlerde bilinmeyen bir dil
tabletlerin kadim çivileri
yeni açılan kapılara dünkü alışkanlıklar
birbirimizi göremezdik
Uçurumlar zamanlardan nefes alsa
bir dağı deldi dediler su


çok konuşuyoruz anlaşılmıyor
hatlar birikiyor dış kabuklara
nisan gibi çiçekleniyorsun çoğu
içim soğudu denemiyor coğrafya sıcak
o orada bir cana cam sıvanıyor
sarhoş lodos buğusunu bırakan gözlere
izlemek gibi doğuya güneye
yol alan bir ekspresi
halkı göç veren tanrıların başları taştan
o cuma bizi yeniden yaratsaydı


batının dudaklarını çatlatan bekleyiş
benim adım deniz diyor her gelen yabancı
anlatma ihtiyacı hissetmiyorsun
mavi anahtarları karışıyor kapıların
geceden siyahı dinliyor yıldızların bağdaşında
olanların çığırtkan dekolteleri
gözlerin süreli kapanışında düş ve kâbus
biliyorum uyumadın sen daha