9
Yorum
29
Beğeni
5,0
Puan
238
Okunma

Bir cam kırığında ararken yüzünü kimi,
Eksik saydı çizgileri, beğenmedi resmi.
Oysa bir fırça darbesidir her kederin izi,
Yaradan dokunmuş, sevmiş de yaratmış bizi.
Biri aynaya küser, teni dar gelir ruhuna.
Diğeri hayran bakar varlığın her soluğuna.
Biri çamuru görür, öteki içindeki cevheri,
Biri maddeye hapsolur, öteki aşar gökleri.
Beğenilmeyen o çehre aslında mukaddes bir emanet.
Her bakışta bir gizli lütuf, her çizgide bin hikmet.
Kimi surete takılır kalır, yolda yorulur;
Kimi sırrı keşfeder, Yaradan’ın aşkıyla yoğrulur.
Göz dediğin sadece etten bir perde, yanılır;
Güzellik denilen şey, kalpteki nura sarılır.
Kimi kaşta kavis arar, kimi gözde derin bir mana,
Oysa her yüz bir mektuptur, yazılmış Yaradan’dan cana.
Toprak dolsa da avuçlar, ruhun rengi solmazmış,
Aynalar yalan söyler, gönül hiç yanılmazmış.
Beğenilmeyen o çehre, bir nakıştır ezelden,
Hangi kul daha iyi anlar o eşsiz elden?
Varsın baksınlar da görmesinler içindeki sarayı,
Sen ruhunla iyileştir dünün açtığı her yarayı.
Işığın gözlerine bakamasan da saklandığın yerden,
Bil ki en parlak yıldızlar doğar en koyu seherden.
..L.s..
5.0
100% (18)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.