Bu sözleri unutulmuş bir kalbin
Soğuk bir kış akşamında yazıyorum sana
Beni anla
Ve beni anla..
Kayboldum küçücük bir odada
Bulamadı iki elim birbirini o zifirde
Öyle yalnız hissettim ki kendimi
Bir dünya dolusu insan içinde
Ve sevgisiz
Kocaman bir sevgi çemberi içinde..

Ağladım neden ağladığımı bilmeden
Ya da kime ağladığımı
Bırakıldım kendi halime umarsız bir başıma
Sadece sen ve tükenmiş umutlarım
Kaybolmaya yüz tutmuş silik hayallerim…

Yıldızların yaktığı mumlarla,
Yalnız başıma kutladım sensizliği
Bakmak istedim kayan bir yıldıza
En azından bir kez olsun dokunmak
Yanında yatmak istedim güneşinin

Her sözcükte bir sevgi kırıntısı aradım
Bekledim duyamadım gelmedin
Ufak yüzdeler de yaşadım hep
İhtimaller oldu sebebim…

Ve umutların bittiği bu gecede
Yüreğimdeki sevgiyi ve sensizliği koyup önüme
Devam edeceğim yoluma
Tıpkı odunlar bitip de ateş sönmeye yüz tutunca
Yanmaya devem etmesi için
Kırgın yüreğimi koyup ateşe
Isınabilmek için
Sensiz de yaşabilmek için

Varlığın hala içimde
Sevgin eksilmedi yüreğimde ama;
Gözlerimde yaş yok artık
Sadece boğazımda bir düğüm
Kimbilir belki birgün akarsa yaş yine gözlerimden
Çözülüverir bu KÖRDÜĞÜM....

Hatice Altaş..