1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
22
Okunma
Her ayet, her canlı;
Allah’ın tasarrufu ve sonsuz gücü altındadır.
Varlık, perçeminden ilahi bir aşkla,
o sarsılmaz kudrete bağlıdır.
Hal böyleyken;
Bağlanan nasıl özgür olsun?
Heceler bile bir kelime olmak için birbirine muhtaçken,
Görünmez iplerle bağ kurar kainat...
Canlı cansız tüm varlıklar,
Ruh bağıyla birbirine mühürlüdür.
Sesin bile yaydığı görünmez bir sır,
bir ihtizâz* var iken;
Özgürüm, bende bağlanmak yok
diyen ne kadar haklı olabilir?
Haklı bile, bir sebeple haksız olana bağlıyken...
Kontrollü ya da kontrolsüz sandığın her şey,
Aslında tek bir merkezin hükmündedir.
Bizim çözemediğimiz, aklımızın tartamadığı o sır;
Ruh bağı ile nefse, nefis ile aslına bağlıdır.
Azrail gelse de bir anlık,
Bağ koptu mu sanırsın?
Sadece âlem evrilir;
Devrilir, aslına rücu eder, sevilirsin.
Bağlanmak; söküp atamazsın...
Kuşlar özgür uçar gider diyemezsin;
Kanadında vefa, özünde bir yön vardır.
Döner dolaşır, yine ait olduğu yeri bulur.
Yaşanmışlıkları söküp atamazsın;
Geri dönse de dönmese de bağ bakidir,
Baki olana bağlıdır.
Düşünmek; bağlanma duygusunu doğurur ve besler.
Ruh yeri gelir hâkim olur,
yeri gelir baskı altında kurtulur;
Ama asla sahipsiz değildir,
Sahibi de, varacağı yer de bellidir.
Bağlanmak; sonsuz bir ağ ile Mutlak olan’a bağlıdır.
Bağlanmak ağ lar ile bağlıdır...
Tefekkür...
5.0
100% (2)