Kim olduğumu mu soruyorsunuz;
rüzgarın sesinde gizlenen,
bir sazın telinde yankılanan,
bir şiirin dizelerinde eriyenim.

Ben Nesimi’miyim,derisi yüzülen,
Pir Sultan’ım darağacında asılan,
zalime karşı dimdik duran,
halkımın dilinde destanım!

Bir ölür bin gelenim!
Karanlığa ışık olan,
zincirleri nefesimle kıran,
her çağda yeniden doğanım!

Sazımda yankı,sözümde umut,
Karacaoğlan’ım !
Ben Şeyh Bedrettin’im,
çöl aslanı Omar Şerif’im!

Bir yanım isyan,bir yanım sahne ışığı,
ben Kemal Sunal’ım!
Tarihte,sinemada,halktan gelen,
bir sesim var çağlardır çağlayan!

Ben Nasrettin Hoca’ım,gülerken düşündüren,
Aziz Nesin’im düşünceleriyle korkutan,
Nazım Hikmet’im dünya dilinde
dizeleri okunan!

Ben Anadolu topraklarında,
alev alev yankılanan Yaşar Kemal’im.
Köroğlu’yum,dillerde öykülerim.
Ben Mustafa Kemal’in suretinde özgürlüğün
bayrağıyım!

Gene geldim;
bir ölür bin gelirim;Uğur Mumcu’yum,
Taner kışlalı’yım;karanlığa ışık tutan,
nefesimle zincirleri kıranım!

Durmaz,susmaz,tükenmezim,
her demde yeniden türeyenim.
Yaşamın ortasında yürüyen,
yüzyılların içinde yankılanan:Türk’üm!
BAHRİ GÜVEN