Bir tek sevdiğim kadın
bana aşık olmadı be kardeşim,
gerisi hep laf-ı güzaf.

Kimi gözlerime baktı,
kimi sesime kandı,
kimi de “adam iyi çocuk” dedi—
iyi çocukmuşum!
Sanki mahallede misket oynuyoruz.

Oysa ben
Kalbimi masaya onun için koydum,
şiiri kağıda onun için döktüm,
küfrü bile ona yakıştıramadığım için
içime attım.

Bir tek sevdiğim kadın
bana aşık olmadı.

Ben ona yangındım,
o bana ılık bir bahar akşamı.
Ben “gel” dedim mi
içimde devrim olurdu,
o “bakalım” dedi—
ben o arada ihtilalden emekli oldum.

Ulan aşk dediğin
ya iki kişilik olur
ya da tek kişilik intihar!

Ben yaşadım,
ölmedim merak etme,
ama insan bir kere
tam yerinden sevilmeyince
bir daha hiçbir yerinden ısınamıyor hayata.

Şimdi sorarsan
hâlâ sever miyim?

Severim be…
Can çıkar, huy çıkmaz derler ya,
benim huyum da o kadındı zaten.

Bir tek sevdiğim kadın
bana aşık olmadı—
gerisi hikâye.