Kar boran yağmıştı, sevda dağıma,
Hazan yemiş güldüm, açmam diyordum.
Aşk cemresi düştü, gönül bağıma,
Sevda kenarından, geçmem diyordum

Cânân ateşini, gönle savurdu,
Zemheri gönlümü, kora çevirdi.
Bu nasıl sevdaymış, yaktı kavurdu?
Aşksız yaşamaktan, kaçmam diyordum.

Bu sevda kuşunun, kanadı tekti,
Kırık kanadımın, takâti yoktu,
Cânân sol yanıma, bir kanat taktı
Ben aşka sevdaya, uçmam diyordum.

Meğer kesişirmiş, gönül yolları,
Gözgöze gelmeden, sardık kolları
Uzaktan uzağa, tutuk solları,
Bir daha sevmeyi, seçmem diyordum.

Ben seni sevgisiz, bırakmam asla,
Dedi gel başını, göğsüme yasla,
Sağayım sevgimi, ruhunu besle,
Ben aşkın sütünü, içmem diyordum.

Dedi ki sevgiyi, bende gez hele,
Can suyu veririm, kuru gazele,
Son demimde düştüm, gönlü güzele,
Sevda gömleğini, biçmem diyordum.

Şimdi aşk ateşim, dumansız tüter,
Vuslatın yoksa da, varlığın yeter
Sevda kervanımda, göç katar katar,
Yeni bir sevdaya, göçmem diyordum.

Kul Figani oldu, gönül aşığı,
Sallandı içimde, sevgi beşiği,
Bir güneş doğdu ki, umut ışığı,
Ben aşka ışığı, saçmam diyordum.

KUL FİGANİ (Erdem GÜMÜŞ)
Amasya