Nedir kalbimdeki bu dinmez ürperti?
Bir sessiz uyanış mıdır bu ince sızı?

Nedâmet sandığım o titreme,
Aslıma çağırır içimdeki özü.

Nasıl kayboldum hiçliğin derinlerinde,
Gecenin kanadı dururken arkamda.

Boşluk sandığım o karanlık vadide,
Çağırır derinlik sessizce beni.

Körükler mi bilmeden nefsin arzusu?
Sahte bir teselli midir bu duygu?

Mistik bir rüyayla örtüp kalbimi,
Kaçar mıyım özümden, yine sükûnetle?

Hangi karanlıkta sustu ruhumun sesi?
Nice zamandır kanat çırpar içimde.

Hafakan sandığım o gamlı nefes,
Merhem değil, tefekkür ister.

Rüzgâr karşı durmaz artık bana,
Refakat eder açılan kanatlarıma.

Gurur mu zincir vurur duruluğa?
Kontrol hissi mi perdeler yolumu?

Bir çiğdem et hükmedemez her şeye,
Kalp de emre tâbi, bilirim bunu.

Keşfe giden kapılar mı kapandı?
Yoksa ben mi kaldım eşiğinde?

Kalbim uykuda değil belki de,
Gözlerim dalmış gölgesinde.

Tozlu yollar yorar beni,
Yükseldikçe dağılır önümdeki sis.

Kalbime yöneldikçe usulca,
Kendiliğinden tutuşur bir çıra.

Mayıs 2013 - Edebiyat Dergisi