AŞK-I VAS(Z)İYET



Aşikar eyleme, aşk-ı sırları,
Sızdırma gönlünden, düşürme dile.
Bir fiskeyle yıkma, aşk-ı surları
Aşkın hikayesi, olsa da çile.

İlk aşk da, ikinci, bahar da tatlı,
Sevda katmer katmer, sevgiyle katlı
Olsa da maşuğu, simsiyah atlı,
Bülbül ah etmez ki, dikenli güle.

Kıyısız sevgiler, besle sen ona
Tavaf et sevdanı, sen yana yana,
İmkansız aşk yazmaz, yaratan sana.
Yeter ki sen ondan, vuslatı dile

Her sevdanın sonu, vardır be gülüm,
Aşkın eceline, kim attı çalım?
Mutlu sonda bile, yok mu bir ölüm?
Aslı da Kerem’i, dönderdi küle.

Aşk-ı memnu aşka, bandı bu şair,
Aslı yangınında, yandı bu şair,
Yandıkca Kerem’e, döndü bu şair,
Aşk-ı vas(z)iyetim, ibret her kula,

Şimdi aşka aşık, Figani’yem ben,
Yaratana maşuk, Figani’yem ben,
Aşk mezarı deşik, Figani’yem ben,
Yâr ezan okusun, versin bir selâ.

Kul Figani
Amasya
14.02.2026

Her kıtasında aşk ve sevgi yüklü harika bir şiirdi duygu dolu yüreğinize sağlık.Selam ve saygılar.
Böyle güzel şiirleri okuyunca hele de bunu yazan hece ustası değerli bir şair dostum olunca bir dörtlükle eşlik etmeden geçemedim.
Sürüi lisan ettikse affola.

Aşık vas(z)iyeti getirmiş dile
Maşuğun aşkında olmaz ki hile
Bülbülün figanı sitemi bile
Gülün kokusuyla karışır yele.

Aşk-ı Vas(z)iyet", aşkı sadece bir duygu olarak değil, korunması gereken kutsal bir "sır" ve geçilmesi gereken bir "yangın" olarak ele alıyor. Şair, aşkın çilesine talip olmayı öğütlerken, Kerem ile Aslı göndermeleriyle bu yolun sonunun kaçınılmaz bir "kül olma" hali olduğunu vurguluyor.
​Şiirin en vurucu yanı ise finali: Figani, önce aşka, sonra yaratana maşuk olduğunu söyleyerek daireyi tamamlıyor."sükuta gömülme" arzusu, burada "yârin okuduğu bir selâ" ile ebedi bir huzura kavuşma isteğiyle birleşmiş. Bu, teslimiyetin en edebi hali.

Gönül Mushafı’na yazılsın adın,
Sükut deryasında kalsın feryadın.
Vuslat dediğin o, en son muradın;
Canı canan eyler, düşürür yola.

Tebrikler

Saygılarımla hocam🌍🌿🖊️📚

Bu şiir, aşkı hem kader hem vasiyet gibi taşıyan derin bir teslimiyetle akıyor. Figani’nin dili yanık, kalbi razı; vuslatsızlığı bile sevmeyi biliyor.
“Bir yanım kül, bir yanım dua,
Aşk dedikleri biraz kader, biraz imtihan.”
Geleneksel söyleyişle modern bir sızı birleşmiş; ağır ama çok sahici…Yüreğinize sağlık değerli hocam, harika bir şiir okudum. Tebrik ederim, saygılarımla.