11
Yorum
33
Beğeni
0,0
Puan
238
Okunma
alışkındı kalbim küçük yaştan eksilmeye
yoklukla yaşamayı doğduğum gün öğrendim
sevmek benim için tutkudan da öteydi
ben seni bir boşluk
dolsun diye sevmedim
gün kararır umut azalır
biter sanırsın ya heves geçince
arkamda göçen geçitler oldu
kabuk ağladı
çocukluğum dizlerimde
asasıydın sen yorgun düşmelerimin
ben seni sana
yaslanmak için sevmedim
gidenin ardından kapı çarpmadım
hep aralık kaldı
cam kırığı parmaklarım
merhem dilenmedim
bir Allahın kulundan
ben seni yaralarımı
sarmak için sevmedim
gecikince şafak çiçek küsünce
yollar ayırır eller bırakır
tükenir ya sabır yeri gelince
geceye koyu bir hüsran çöker
beklersin ya titreyerek kapı önünde
ben seni bir gün geri
döner diye sevmedim
yaktığım aşk ateşi
söner diye sevmedim
közünü sakladım özüm içinde
korktuğum çok oldu üzüldüğüm de
enkazın altında çaresiz kaldım
baktıkça gözümü alan güneşimdin
zifiri yeğledim sığınmadım nuruna
ben seni karanlığımı
örtsün diye sevmedim
ben seni küllerimden
doğmak için sevmedim
.....
ne geçmişe çare
ne yarına teminat
ben seni bir gün bitsin diye değil
bir ömre yetsin diye sevdim
EbRuAsya//