0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
109
Okunma

Biz küçücük bedenlerdik şu ıssız sokakta bulutların gökyüzüne verdiği gibi zamana şekil veren dilediği gibi oynayan gülen çocuklardık sonra bir fırtına çıktı kötü bulutları getirdi hayallerimizin üzerine onlar karaydı kapkara kimseye acımazlardı bizede acımadılar ateş saçtılar üzerimize yıldızların gülüşü soldu önce üzerlerinde aydede ağlamaya başladı çoşkun sele kapılıp giderken hayallerimiz bizede ardından gözyaşıyla bakmak düştü fırtına durmuştu biz artık fırtınanın büyüttüğü eski küçükler yeni büyüklerdik bundan böyle hiç içten gülmedik siz rastladınız mı o küçük kalplere ben onları arıyorum kaybettim çocukluğumu ona bakınıyorum
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.