Defterden Sil Beni.

Mademki bu kapıdan besmeleyle süzüldün,
Ya al canımı kurtar ya candan aziz bil beni.
Gönül defterlerime silinmezce yazıldın,
Ya kaderin mührü yap ya defterden sil beni.

​Yollar sarpadır diye geri dönecek isen,
Aşkın hırkası giyip dert dokuyacak isen,
Zoru görünce hemen derde düşecek isen,
Hiç sürme izlerini, meçhullere sal beni.

​Gözümde fer kalmasa, dizim tutmasa bile,
Sırtımda dünya yükü, ruhum batsa da dile,
Gül bahçem talan olup, dönse de koca çöle,
Yine de kapında tut, eşiğine çal beni.

​Eğer nefsim azarsa, yolum şaşarsa bir gün,
Yüreğimde vefasız sızı sızlarsa bir gün,
Dilim senden gayrıya türkü söylerse bir gün,
Karanlık zindanlarda, zincirlere sar beni.

​Kışın karı yıldırsın ne de çölün sıcağı,
Sevda dediğin hem kor ateş hem an kucağı.
Söndüreceksek eğer birlikte bu ocağı,
Kendi elinle tut da, ateşlere at beni.

​Alim sözdür diyerek çıktığın bu seferde,
Uğratma bu sevdayı ne keder ne de derde.
Eğer leke sürersem, o kutsal ak bir perde,
Diri diri toprağa, hiç acıma göm beni...

Ali Güneş
ABD