4
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
31
Okunma
"Keşke hiç yazmasaydım!" dediğim bir hikayenin başlangıcı..
Elime sitemle aldım kalemi
Seni üzecek tek söz yazamadım
Hissettim cümlemde noksan kendimi
“Seni arar bir çift göz” yazamadım
İlk satır ilk kahır yarım kaldı bak
Belki .. diye attım buruşturarak
Anılarda aradım yaprak yaprak
“Üç beş satır da sen yaz” yazamadım
İster nazı olsun isterse cilve
Tek “gel” desin, koşarım seve seve
Başımı soktuğum şu soğuk eve
“Gelmişte gitmiyor güz” yazamadım
Kör kuyulardaki yalnızlık duygum
Astım,kestim beni, kendime sorgum
Çalarken beynimde davullar dum dum
Kendime gelip de tez yazamadım.
Kilit vursalar da kapanmaz çenem
Kalemime burda dar gelir alem
Adsız sevdalarda bitmedi çilem
“Ahrete mi kaldık biz “ yazamadım
Beden aleminde gönül hapiste
Yalvarma kimseye Allah’tan iste
Belki tutardırsın sen de bir liste
“Nerdeyse adımı çiz “ yazamadım
Yazmak benim sevdam yazmak sırdaşım
Olmayınca yazdım bir arkadaşım
Ağardı saçım geldi geçti yaşım
“Gözüm de,gönlüm de yüz” yazamadım
Can mı isteyecek yoluna yoksa
Bir can var alınır bedene çoksa
Göz açmış ne olur karınlar toksa
“Sonumuz bir parça bez” yazamadım
Yıllardan yıllara bakınır insan
Hep yarın olacak sen de öyle san
Bir tutam sevgi bekledim, anlasan
Yok.. Cesaretlenip “söz” yazamadım.
Umudu salmışım karşı dağlara
“Yazma!” dedi bir ses vazgeçtim sonra
Rüyada bile düşersin hep zora
“Bunlar ne ki, bunlar az!” yazamadım
U.Ü. (BAYBURT-1995)