Köye gittim su yok pınarlarında
Kurbağa yok dere kenarlarında
Bir kaçı kalmış ihtiyarların da
Hep boşalmış köyüm, kimsesiz, yetim

Şu HES’ler dereyi çayı bitirdi
Balıklı gölleri suyu bitirdi
Tarım ilacı doğayı bitirdi
Garip kalmış köyüm, kimsesiz, yetim..

Çardaklar da yetim kalmış çürüyor
Her yerde ısırgan otu büyüyor
Köyde hayat böyle zar zor yürüyor
Öyle dalmış köyüm, kimsesiz, yetim..

Ne çocuk sesi var ne de kuş sesi
Kalmamış bir şeyin eski neşesi
Kırılmış, dökülmüş, “Muhtar Çeşmesi”
Devrik kralmış köyüm, kimsesiz, yetim..

Domuzlar kazmış tarlayı bahçeyi
Kovmuşlar sanki kargayı serçeyi
Gidip kalmak mı sarsıyor bütçeyi
Çok ufalmış köyüm, kimsesiz, yetim..

Büyükşehir el koydu meralara
Hayvanları verdik mezbahalara
Merhem olmaz kimse bu yaralara
Bir masalmış köyüm, kimsesiz, yetim.
U.Ü.