KIYAMET

Varlar ağlamıyorsa, yoklar doymadığında,
Kuruyan ağaç gibi, kökten yıkılır insan.
Ademoğlu eyninden, ’ben’i soymadığında,
Kıyamet koptuğunda, dâra çekilir insan!

Kader bu kimisini ârla imtihan eder,
Kimisini evladla, yârla imtihan eder,
Kimine bol bol verir, varla imtihan eder,
Kıyamet koptuğunda, dâra çekilir insan!

Kimisini sapkınlık, azdırdıkça azdırır,
Kimini Nemrut gibi, kibr evinde gezdirir,
Kimine elleriyle, mezarını kazdırır,
Kıyamet koptuğunda dâra çekilir insan!

Kalp gözü kapalıysa, tenbih kulun nesine?
Haram helal demeden, doldurur midesine,
Yetim hakkı yiyenin, kor düşer hanesine,
Kıyamet koptuğunda dâra çekilir insan!

Doğru yolda sebat et, nebiler dostun olsun,
Sa’ye sarıl üzülme, yeryüzü postun olsun,
Ruhun Allah indinde, melekten üstün olsun,
Kıyamet koptuğunda dâra çekilir insan!

YAŞAR ÖZKAN
09.02.2026
Safranbolu